Category: Spiritual

redemption

Posted On by bertie

De verlossing die plaats vindt als gevolg van het schrijven. De vervreemding van de omgeving in het nu, het losraken van de omgeving, van de mensen om je heen door de fysieke inspanning van schrijven, het bewegen van de pen met de hand over het papier of het typen op een toetsenbord die de schrijver wegrukken uit het door de omgeving ervaren nu, ook wel concentratie of focus genoemd. Het onderdompelen in het nu van de fantasie van de schrijver zelf en de verlossing als proces van catharsis door het schrijven van de inhoud. De introversie, het naar binnen gekeerd zijn, de concentratie op het eigene dat totdat het op papier of op het beeldscherm staat is ook in zekere mate onbekend aan de schrijver zelf totdat het er staat.

Het idee van de dichter dat deze een boodschapper is tussen de wereld der Goden en de wereld der mensen hier op aarde, die verwoordt wat er in beide werelden plaatsvindt, een intermediair, is een klassiek gegeven uit de literatuur door de eeuwen heen. Het proces zelf noemt men wel inspiratie. Ook kan de schrijver beïnvloed worden, als het ware gewekt worden tot het creëren van iets nieuws door wat een andere schrijver, componist, beeldend kunstenaar en/of fotograaf gecreëerd heeft, dat is dan ook inspiratie.

Wanneer de tekst of het gedicht dan af is, of direct na het proces van het schrijven van de eerste opzet heeft er een bevrijding plaatsgevonden, een verlossing zo je wilt. Deze kan op zijn beurt weer door de lezer ervaren worden, zijnde de catharsis, een oud Grieks woord voor de beleving die moest worden opgeroepen door het drama of blijspel dat wordt opgevoerd voor een publiek ten behoeve van dat zelfde publiek in het oude Griekenland en een geschreven verslag was van de fantasie, de kennis en de belevingswereld van de toneelschrijver, dramaturg.

Het reizen ook wel rijzen van de ziel naar de hoogten van de geest vanuit de diepten van het lichaam of het onbewuste naar de vervolmaking in een andere wereld, een andere, nieuwe beleving met het doel te inspireren tot bijvoorbeeld zelfkennis. De vervoering die door de neerschreven of ingetypte schoonheid en/of wijsheid ontstaat geeft op haar beurt weer de aanzet tot een volgende reis. Het lijkt een beetje op reïncarnatie eigenlijk. De ziel, de beleving van het schone of de queeste op zoek naar de waarheid wordt beloont met als gevolg een verder willen ervaren of zoeken.

Na afloop van de opgetekende inspiratie komt de schrijver weer terug in zijn omgeving en is weer aanwezig en herkenbaar voor de mensen daarin. De verlossing is meestal niet iets heel groots, behalve misschien bij een werk als De Goddelijke Komedie van Dante Alighieri, waarbij ik mij dat zou kunnen voorstellen en waar ik mij de afgelopen weken opnieuw doorheen werk. Ik bedoel dit niet denigrerend. Het is een prachtig werk, vol schoonheid en vakmanschap dat ook nog eens spannend is, zeker de eerste keer dat ik het las, maar het is zo omvangrijk dat het als een verre reis te ervaren is. Het schrijven van deze blogs leidt ook steevast tot kleine (deel)verlossingen bij mijzelf. Of dit ook zo werkt voor de lezers van mijn blogs weet ik niet omdat ik daar tot op heden geen reacties over heb ontvangen via het formulier onder de door mij geschreven blogs of via het contactformulier op de contactpagina. Voel je vrij dat te doen, je reactie wordt niet automatisch geplaatst.

From two sides

Posted On by bertie

As it storms outside and rains hard, I try to find peace and balance to follow the spiritual path from the middle. Bipolar, a left half in the autism spectrum and a right half in the schizophrenic spectrum of the brain are a side effect of creativity. Creativity of creative, material and psychological leads to spirituality. Spirituality is one of the advantages of the REM state.

The right half, the place of fantasy and emotions, as part of the large brain, part of the cerebral cortex, is controlled when it goes well by the rational, logical thinking and analysis of the left half. The corpus collosum . the bundle of nerves that separates the hemispheres of the brain, also called the brain beam, acts as a bridge or blockage for the processing of information. It seems that in autism, which is physically expressed not only in one place of the brain, but in larger networks over longer distances less jobs are visible in this brain beam. Which would be a consequence rather than a cause of autism. The idea is that people could function without a brain beam. The two hemispheres can still communicate with each other and the brain can develop normally.

It seems that there is no excuse so to the possibility to look up the middle road when you are not already there. Bipolar in practice means as much as blowing back and forth between two extremes, one moment cheerful, driven and optimistic . . . . . . . . . . . . . . . . By moment I mean a period of time that is relative. The state of mind in which someone is in may last an hour, a day or for example months. Someone can then always stay in the same state of mind. In any case, a middle road is a long way to go.

Here too, meditation, yoga and Mindfulness can help, in addition to medication that is also there. Creative people are more likely to become bipolar than less creative fellow people. Creativity in turn is again a prerequisite for spirituality, for spiritual behavior. Spirituality is almost always a struggle between the light and the dark, from two sides, to make a choice for extremes it seems. But what if you don't make the choice and are both late? The middle road, the road of the TAO. The resulting uniformity does not have to be boring, but can be an enrichment and offer opportunities for development that you may not now think possible.

Living the dream

Posted On by bertie

Gisterenavond zag ik de film Eraserhead van David Lynch. Wat een bizarre cultfilm. Het was eigenlijk meer een horror film. Het leven van de persoon was beklemmend, naargeestig, beangstigend en duister. Het was meer lost in the dream. Het was een nachtmerrie.

De droom leven wil meestal zoveel zeggen als het zogenaamde ultieme leven hebben, een droomhuis, een droomrelatie, de auto van je dromen, de man of vrouw van je dromen in je leven hebben en ondanks alle jaloezie van anderen om je heen gelukkig zijn. Of de droom die je ouders wilde dat je zou leven voor hun leven. Daar doel ik niet op hier en daar wil ik het ook niet over hebben.

Mijn idee van de droom leven is tweeledig. Aan de ene kant ondergedompeld zijn in de illusionaire realiteit, de verzinsels van je verbeelding volgen en aan de ander kant wakker wordend de ene kenbare waarheid zien en daar naar leven. Ik heb het hier al eerder over gehad in mijn blog.

Het gaat om deze tweeledigheid van het bestaan in het universum, de schepping waar wij deel van uitmaken, of je nu de nadruk legt op de evolutionaire benadering of de creationistische leer, het is uiteindelijk één wereld en het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Beide levens kunnen interessant en een gevoel van vervulling geven. Misschien is het ook wel de bedoeling om beide facetten van dit leven te ontwikkelen en door te maken. Het is lastig dat tegelijkertijd te doen, meestal zal het ene dit moment de overhand hebben en dan weer het andere.

Zo zou de oerknal zowel een materieel en een geestelijke begin zijn geweest en zou er zowel de voor ons zichtbare bekende materie als de voor ons onzichtbare donkere materie zijn ontstaan, beide met een vorm van bewustzijn, waarbij de laatste de informatiedrager is van alle kennis in het heelal.

De meest aangewezen weg en de meest harmonische is dan waarschijnlijk toch de weg door het midden. Een leven waarbij je indachtig wat goed is voor beide kanten leeft. Ook hiervan denk ik dat het niet heel makkelijk wordt wanneer je slechts een van de twee dromen leeft in het begin. Eén droom kan al een nachtmerrie zijn, laat staan twee verschillende, elkaar ogenschijnlijk tegensprekend dromen tegelijk leven. Dat lijkt en is vragen om moeilijkheden, maar ik geloof dat het uiteindelijk veel oplevert, wanneer je indachtig beide werelden probeert te leven en te handelen. Leef je droom!

hallelujah

Posted On by bertie

I used to think of a divine service or God in the word hallelujah, since New Year's Eve I think of Leonard Cohen. That afternoon I saw the film Hallelujah in that beautiful cinema at the IJ in Amsterdam, Eye. What a great movie.

The first time I hear Leonard Cohen's song is in the performance of John Cale, I think the best cover so far. In the film you can see and hear that many covers of Hallelujah have been sung, of which those of John Cale, Jeff Buckley and Rufus Wainwright may be called the most famous. The last one sang this song in 2016 with a choir of 1500 singers.

There are two versions of Hallelujah by Leonard Cohen, the first one he worked on for seven years and of which someone in the film, who interviewed Leonard Cohen for a long time, estimates that there are 150 verses of them, and a later live version that is a lot naughtier. The first version of Cohen's song is about his love for God, the second version is about his love for a woman. The first version is recorded in about ten books, which have been preserved. Leonard Cohen is known for working on the lyrics he gets as a gift, they polish as it were. There is a funny anecdote, also seen in the film, that he and Bob Dylan meet and exchange how long they do about a song. Leonard Cohen does on average a year, Bob Dylan five minutes about a song.

In the film Leonard Cohen is interviewed extensively by various people and several friends, friends and musicians, producers and a record manager are present. The spectator gets a beautiful picture, especially of Leonard Cohen's musical life and a little insight into his private life. It provides beautiful insights into life, such as the search for the light, the truth or God that suddenly ceased because it resolved in nothingness and ended and is experienced as closed. Someone also notes, following the many questions Leonard Cohen gets about the meaning of his songs, that it is actually an insult to the artist to ask about the meaning of his work. The work speaks for itself.

A must I find this film, which is just running in the cinema here in the Netherlands, for anyone interested in music and spiritual matters. Let me rephrase this: "There is a crack (...) that is where the light gets in."

mindfulness

Posted On by bertie

Gisteren had ik het over woede en of we daar in mee moeten gaan. Als van een afstand naar jezelf kijken, naar wat je denkt en voelt, je gedachten(patronen) en je voortrazende emoties observeren kan een heel goede manier zijn om met je woede om te gaan. Je kunt dit observeren, het afstand nemen oefenen. Op internet staan, naast de nodige volgeschreven boeken, manieren waarop je dit kunt oefenen. Een toegankelijke manier om dit te oefenen, ook om de prikkels van buitenaf, de stress die ons huidige leven steeds vaker geeft , is Mindfulness. Dit concept werd eind jaren zeventig van de vorige eeuw door Zenmeester Thich Nhat Hanh en wetenschapper, en zijn leerling Jon Kabat-Zinn naar het Westen gebracht. Het is een vorm van meditatie waarbij je met bewuste aandacht leert niet (direct) te reageren op lichamelijke en geestelijke sensaties op dat moment, maar in het moment zelf probeert te blijven, zonder in te gaan op wat je ervaart. Het leert je al redelijk snel een Taoïstische levenshouding van acceptatie van positieve en negatieve ervaringen, kortom aanvaarding van wat er is.

Ik kan je bijna horen denken: dat is niks voor mij, ik wil vol in het leven staan, ik wil kunnen genieten met volle teugen en als ik boos wordt dan is dat omdat ik iets onaanvaardbaar vind. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Het enige dat er in wezen gebeurt is dat je je bewust wordt van de observing self. De observing self, deze Engelse term wordt meestal onvertaald gebruikt en wil zoveel zeggen als datgene wat bewust is van het bewustzijn. Het afstand kunnen nemen van jezelf en je omgeving. Open staan voor prikkels van van binnenuit en van buitenaf zonder er in mee te gaan, zonder er een oordeel over te vellen, noch verstandelijk, nog gevoelsmatig.

Op internet vind je heel veel Mindfulness trainingen en er zijn ook talloze cd’s in omloop met daarop oefeningen. Ook zijn er talrijke boek over Mindfulness geschreven. Een fijn boek vond ik indertijd Mindfulness, In de maalstroom van je leven door Edel Maex met een nawoord van Jon Kabat Zinn. In het kort komt het er op neer dat je gaat zitten in een voor jou aangename houding en dat je je probeert te concentreren op je ademhaling zonder die te veranderen. Allerlei gedachten zullen voorbij komen en je afleiden, maar telkens ga je weer terug naar je ademhaling. Je kunt beginnen met vijf of tien minuten per dag en het uitbouwen naar drie kwartier.

Misschien denk je dat het onzin is, dat het niet helpt. Een leuk weetje is dan misschien dat ze onderzoek hebben gedaan naar de prefrontale cortex, die betrokken is onder andere bij redenering, problemen oplossen, inschatten en impulsbeheersing, evenals bij de regulatie van emoties in het menselijk brein. Uit dat onderzoek bleek dat deze belangrijke frontale hersenkwab bij mensen die veel mediteren, zoals boeddhistische monniken enorm gegroeid was. Toename van hersenweefsel is mogelijk een indicatie dat een vaardigheid gesitueerd op die plek is toegenomen.

Denk er eens over na.

Wake up

Posted On by bertie

Deep sleep, REM sleep and wake up. You wake up from a dream and reality is there. But what is dream and what is reality? The two sometimes run together it seems, seem a delusion: a fata morgana or an illusion. A Fata mirage is a mirage, a result of large temperature differences in different layers of air, creating different refractive indices (the way a light beam breaks) for light and thus creating a kind of mirror or lens. An illusion is an apparent reality or an incorrect interpretation of reality by false perception. The dream could see you as a mirror. According to some philosophical schools, reality is an illusion, as in solipsism. For example, Plato and Kant think that reality is an illusion. Philosophical skepticism denies that the world would be known, man simply is unable to rise above his colored perception. Carl Jung writes that man can never get around his own subjectivity when observing the object. Reality is what actually exists, claiming others again.

But then what is the truth, that which the froward man is looking for? Truth is often confused with existing or own beliefs. Truth is to be consistent with reality, but what if that reality cannot be known? The statue of the onion appears. The truth, or the real thing would be to peel off all the layers of an onion, to take away the veils that hinder vision as it were until one penetrates to one cause, the One. Only how do you do that? That's not that simple to me. Probably you are enlightened, freed and or redeemed when you have achieved that. And is there such a thing as the One? The tricky thing about asking questions is that it leads to more questions. For some, finding the truth is being enlightened after reaching death when your last breath blows out. The moment you remember the teachings of the Tibetan death book and free yourself from the chain of successive earthly lives. But what if you want to see the light during your earthly life, when you cannot wait to stand in the face of reality?

In India they have their own methods, the increasingly popular meditation and yoga here. Another good way is to read books on the subject. The books I call WOW books, which open your eyes a bit, take away a piece of peel, as it were. Reading alone is not enough. There will also have to be some connection to the earthly. Reality could be a marriage between heaven and earth, where you yourself are the marriage officer, the priest. I don't know what happens after death, but maybe there's a way to enlightenment on earth by knowing yourself.

participation mystique

Posted On by bertie

Vandaag weer eens geprobeerd iets te regelen via een website op internet. Verkeerde wachtwoord, nieuw wachtwoord aangevraagd en ingevoerd. Helaas moet ik nogmaals een wachtwoord aanvragen om mij onverklaarbare redenen en daarna wordt mijn account geblokkeerd, omdat er teveel niet valide inlogpogingen zijn geweest. Een paar dagen ervoor heb ik al geprobeerd mijn vraag via de telefoon opgelost te krijgen, waarbij na twintig minuten in de wacht zitten, of eerder geïrriteerd rondlopen, tot twee keer toe de verbinding verbroken werd.

Wat verlang ik op zulke momenten terug naar een leven in de Gouden Era, een in mijn ogen Tolkien-achtige wereld, waar ik in mijn nakie door de bossen kan rennen, terwijl de zon altijd schijnt en het leven mijn toelacht. In een pure pre-maatschappij-achtige oerstaat waarbij ik diep contact ervaar met de natuur: de bomen en planten, de dieren op de grond en in de lucht. Een animistische paradijselijke toestand waarin alles goed en weldadig is en ik niets nodig heb, behalve heerlijk helder sprankelend onbedorven bronwater en onbespoten bessen en ander fruit om van te leven.

Geen zorgen over geld, niet dat ik die nu heb, maar het hele leven lijkt er in deze era toch om te draaien, geen ziektes, geen problemen van medische of psychische aard, geen bezit, geen macht anders dan magische of mystieke. Regelmatig betrap ik mijzelf erop dat ik de wereld en de maatschappij vanuit dit vergezicht de maat neem en dan helemaal klaar ben met het huidige leven in onze westerse maatschappij. Maar ja wat kan ik doen? Ik ben niet zo’n idealist die zich terugtrekt op een afgelegen boerderij aan de rand van Nederland en zijn eigen groente gaat verbouwen. Hoewel ik een heilig respect heb voor de mens die dat wel doet.

Eigenlijk bevind ik mijzelf in een alles of niets situatie. Zwelgend in materialisme met mijn geluidsinstallatie en platenverzameling en mijn fotocamera’s proberen iets van genot te vinden in deze aardse wereld of een totale vlucht in een betere hogere metafysische wereld waar ik geen toegang tot heb. Ik denk dan dat ik misschien wel direct gereïncarneerd ben vanuit mijn eerste jagers-verzamelaarsleven, naar ongeveer halverwege eeuw waarin ik geboren ben dit keer. De overstap is te groot. Er zit niets anders op dan te wachten tot ik dood ga en misschien kan reïncarneren via de schoot van een vrouw die zo’n 14.000 jaar geleden leeft.

imagination

Posted On by bertie

Verbeelding is het begin van schepping. De toegang tot imaginatie, en als gevolg daarvan universeel rationeel denken is tot ons gekomen door REM.

40.000 jaar gelden gebeurde er iets wonderlijks, dat de ontwikkeling mens, Homo sapiens, totaal veranderd heeft. Mensen konden, ineens zo lijkt het, de REM – Rapid Eye Movement – staat ervaren terwijl ze wakker waren. Zoals je uit je dromen weet produceert REM slaap een zeer krachtige simulatie van een realiteit ervaring. Een droom kan zeer overtuigend zijn. Er is meermalen gezegd dat het leven een toneel is en zo is het ook met onze belevingen in ons brein. Je zou het brein als je eigen theater kunnen beschouwen. De plek waar het allemaal gebeurt.

Het op deze manier ontstane dagdromen 40.000 jaar geleden heeft ertoe geleid dat we kunnen nadenken over wat we ervaren, zien of ons voorstellen. Plotseling kan de mens nadenken en van gedachte wisselen over zaken als verleden, heden en toekomst. Homo sapiens kan plannen maken en de wereld veroveren door samen te werken, afspraken te maken en deze te verwezenlijken via taal, dat niet langer slechts gebruikt wordt voor het waarschuwen voor gevaar. Abstract denken wordt mogelijk en over alles kan van idee gewisseld worden. Een van de dingen die men ontdekt is dat er over de doden gesproken kan worden. Dit op zijn beurt leidt tot de vraag der vragen: wat is de zin van het leven? En is er leven na de dood?

Een andere nieuwe mogelijkheid is de ontdekking van kunst, filosofie en muziek als dragers en verbeeldingen van ervaringen. Helaas is ook de mogelijkheid tot tobben zo ontstaan, wat uiteindelijk tot psychische klachten kan leiden, waarbij het ingebeelde als realiteit wordt ervaren, zoals in een slechte droom. Gelukkig hebben we een linker hersenhelft, die er, kort door de bocht, voor zorgt dat wat de rechter hersenhelft zich voorstelt in de gaten wordt gehouden, als het goed is. Ideeën kunnen zo geanalyseerd, begrepen en in een breder (toekomstig) perspectief geplaatst worden.

De mogelijkheden lijken vooralsnog onbeperkt. Creatief zijn en scheppend bezig zijn zijn geboren.

de ijsvogel

Posted On by bertie

 

In de Nederland is de ijsvogel een symbool van doorzettingsvermogen en vertrouwen in een goede afloop ondanks tegenslagen. In de oude Griekse tijd is het de ijsvogel die tijdens een periode zonder storm en zonder golven boven het water nestelt. Zijn kleuren, blauw van de hemel, groen van alle begroeiing op en bruin van de grond van de aarde. De ijsvogel is daarom van bovenaf moeilijk zichtbaar omdat het blauw van zijn veren dan op een weerspiegeling in het water lijkt en van onderaf omdat hij daar terracottakleurig is. Het waagt iedere keer zijn leven wanneer het de diepte in duikt voor een visje, want het is geen watervogel en heeft ook geen zwemvliezen. Ook zijn de veren niet vet, anders zou het blijven drijven. Het moet goed opletten en timen om dat ene visje te kunnen vangen. Het beseft dat het wateroppervlak een vertekend beeld geeft en kan de grootte van de vis inschatten, of deze nu aan de oppervlakte of in de diepte zwemt. De ijsvogel is een geduldige visser, het observeert en wacht af.