the seasons

Posted On by bertie

It's winter and cold. Rain falls in abundance and the sun shows itself sparingly from behind the grey dark clouds. It's time to go from here. Where my consciousness leads me, away from this dark, this cold cave. I'm reluctant to descend slowly along the path I have to go. The wind blows around me and I appeal to my balance. Fog now envelops me, as I descend further. It is sometimes difficult to see something and on the touch I descend further along the widening path.

Down in the valley is the greenery, the flowers bloom in many beautiful colors, fresh and young. The trees shoot and the sun crawls again visible along the sky vault. Birds fly off and on with twigs, pieces of wire and what they can find to build their nests. In a short time, there will be new life. The springs clap in the water. Rivers flow swirling with water from the mountains through their beds. Here I want to be forever, relax and watch what happens around me and enjoy intensely. I open myself and receive.

The sun is high in the sky and burns its rays in the earth and its inhabitants. Everything that moves, moves slowly, everything that lives bends over what lives. Everything comes to exuberant blooms and there is laughter again about the fields. I'm lying in the grass under a tree. The shadow is once in a while a welcome relief. It's way too hot for adventures and efforts. Under the tree I think about what has been and what is to come. The changing stages of nature.

Slowly it gets fresher, a firm wind blows up again and large thick drops fall down. The trees discolorate, to red, to brown and to yellow, to finally lose their tip. Some, not all, birds fly south until the seasons change and the weather becomes spring. This is the period I entered here, this is my space of time, the phase in the calendar in which I am thrown back on myself and repent to the depths of my body and soul. Farewell is coming, it's time to go back up the mountain to my den.

narcisme

Posted On by bertie

Gisterenochtend kwam ik tijdens het vogelen alweer de eerste narcissen tegen. Onwillekeurig moet ik dan altijd aan het verhaal van Narcissus denken bij het zien van deze bloemen. Weer zo’n bekend figuur uit de Griekse mythologie. Hij is de zoon van een riviergod en bekend om twee redenen. Narcissus is een hartstochtelijk jager en knappe jongeman en heeft vele aanbidsters, maar hij is niet geïnteresseerd in de liefde. Echo is idolaat van Narcissus, maar is eerder gestraft door Hera voor haar niet aflatende kletsen, waardoor Hera haar overspelige echtgenoot Zeus niet goed meer in de gaten kan houden. Echo kan alleen nog de laatste paar woorden van wat iemand tegen haar zegt napraten. Narcissus beledigd haar omdat hij niets van haar wil weten en zij trekt zich terug in een grot. Weer later versmaad Narcissus voor de zoveelste keer een vrouw, maar ditmaal loopt het fataal af. De vrouw is de godin Aphrodite en zij vraagt de andere goden Narcissus te leren wat het is verliefd te zijn en afgewezen te worden. Wat later ziet Narcissus zijn evenbeeld in een heilige onberoerde vijver en wordt verliefd. Het vergaat hem als allen die een hevige onbeantwoorde liefde meemaken, hij kwijnt weg. In zijn geval tot er niets meer over is van hem dan een bloem.

Mooi verhaal met een zekere tragiek. Hoe vergaat het narcisten? Mensen met een narcistische aanleg vinden zichzelf ook heel bijzonder en laten dit graag merken. Ze willen constant aandacht en bewonderd worden, Ze doen heel charmant, maar zijn niet empathisch en hebben weinig emoties. Ze zijn helaas wel zeer jaloers. Het ego is enorm en de wil tot macht is zeker aanwezig. Het enige dat helpt is ze negeren. Daar kunnen ze niet tegen. Dan verwelken ze. Hoe wordt je narcist? Een narcist heeft een laag zelfbeeld dat hij of zij overcompenseert. Hij of zij gaat zelf geloven dat het nieuwe gedrag klopt, dat hij of zij superieur en heel belangrijk is en bepaalde onvervreemdbare rechten heeft. Mogelijk is er ook een biologische oorzaak, namelijk een tekort aan serotonine of teveel van het hormoon cortisol. Uiteindelijk kan het ook een slecht gehecht zijn in de jeugd doordat de natuurlijke emotionele behoefte van het kind niet wordt vervuld door de ouders. Het kind voelt zich dan niet gezien.

Het is lastig omgaan met een narcist, wanneer je er een hechte band mee wilt. Echter, ook narcisten komen in types. Zo zitten er introverte, kwetsbare, verborgen en verlegen naturen tussen, maar ook extraverte, openlijk superieure en zich al het sociale verkeer toegeëigende, arrogante types. Met beide lijkt het kwaad kersen eten. Ze eten zelf de beste exemplaren. Wat kan je doen aan je narcistische natuur? Volgens kenners leven we in een narcistisch tijdperk, dus we krijgen er bijna allemaal wat van mee zou je denken. Je kunt in therapie gaan. Er zijn verschillende therapievormen tegenwoordig. Je hoeft niet in een bloem te veranderen. Psychotherapie kan een keuze zijn. Er wordt meestal gewerkt aan het leren stellen van realistische doelen, het leren verdragen en accepteren van kritiek en het zich leren verplaatsen in de behoeften en gevoelens van anderen. Klinkt goed toch?

morpheus

Posted On by bertie

Three days ago I was talking about Thanatos. Thanatos has a not insignificant cousin, Morpheus, the son of his brother Hypnos, the Greek god of sleep. Morf means form, think of amorph (without form) and is the Greek god of the dream. Actually, he shares that honor with three brothers, but since he has become the god of the dream, because he created only the most valued dreams of heroes and kings in human sleep in ancient times. That's why I'm only talking about Morpheus.

Morpheus lives in a dark cave, how else can it be and gives mind-expanding dreams. Not for nothing is there a medicine named after him with that (side) effect, namely morphine. Spirit-expanding dreams, also called Lucid dreams, are dreams in which you become aware in your dream that you dream. A synonym of Lucide is perceptive and that is exactly the state Frederick van Eeden referred to, the clear state in which you find yourself. Frederik van Eeden was a Dutch psychiatrist and writer around the penultimate turn of the century, who wrote, among other things, "The Little John," a beautiful 160-page story in which the eleven Windekind John guides around as in a dream. Like a dream, the book has multiple layers. Besides the fairy tale, which is presented as a reality for John, there is the story about the stages of human life and the quest for happiness. A book of Morpheus seems worthy to me and to compare it to a true dream.

There are people who are just dreamers of themselves, but you can also learn to dream. You don't need external hallucinogenic agents. A well-known opinion is as follows: You pay attention during the day whether you dream or not, in other words: wonder if the situation you are in is true. Conscious life, then. Otherwise, you often look at a clock. Keep a dream diary and think about what to dream about before falling asleep at night. Admittedly, it requires some training, energy and perseverance. It doesn't go on in the dream either. When you're in a match dream, you got to focus on something for the full hundred percent. Then what is the benefit of clear dreams?

When Morpheus visits your evening and dreams clearly you will experience a greater consciousness in the reality around you when you are awake. You become sharper, quieter, more perceptive and more present. More consciously. The little things are going to show you a lot more and you can enjoy them again, which only makes life more beautiful. By the way, during the dream it can be measured by scientists just like Mindfulness and meditation. There is a strong activity in the prefrontal cortex, where small changes are also taking place and the prefrontal cortex is also the place where the sensation seems to be happiness. Dreams his deception once sung a Dutchman, I dare to doubt that.

timeless

Posted On by bertie

Tijd houdt iedereen bezig, letterlijk en figuurlijk. Er zijn rockbands die er nummers, een heel album aan wijden of het in de naam van hun band verwerkt hebben. Er zijn vele boeken en theorieën over geschreven en de meeste mensen komen naar eigen zeggen tijd te kort. “Time is of the essence” zeggen de Engelstaligen wanneer ze vinden dat iets direct moet gebeuren. Gisteren ben ik met iemand die ik ken een genootschap begonnen om over tijd te kunnen praten, TIJDgenoot.

In mijn blogs begin ik er eens in de zoveel tijd over, maar tijd bestaat niet. Althans niet de alledaagse tijd, die van de kerkklok, of de klok op het treinstation. Het is een afspraak tussen eerst steden geweest en later tussen landen en continenten, begonnen om treinen op een afgesproken tijd te kunnen laten rijden. Tijd, t in de natuurkunde, de tijdsvariabele die Isaac Newton nodig achtte om processen te kunnen beschrijven is overbodig. Je kunt andere grootheden gebruiken, zoals het meten van de hoogte van een boom of de lengte van een verhaal, de kleur van de bladeren van de bomen, maar waar het om gaat is dat alles verandert. Tijd als een continuüm is een illusie. Wat er is, is verandering. Alles is onderhevig aan veranderingen, of je het nu leuk vindt of niet. Er zijn gebeurtenissen. En die volgen elkaar niet op in een vaste tijdlijn. De gebeurtenissen volgen elkaar op, maar niet lineair, maar sprongsgewijs, zoals in de kwantummechanica. Gebeurtenissen vinden plaats ten opzichte van elkaar, er is geen vast standpunt zoals ik schreef in mijn blog over de Relativiteitstheorie van Albert Einstein. Het gaat om de relaties tussen de variabelen, de gebeurtenissen. Evolutie vindt niet plaats in de tijd. Dingen veranderen ten opzichte van elkaar.

Het advies luidt vaak, leef in het heden, vergeet het verleden en heb geen zorgen voor de dag van morgen. Alleen, er is eigenlijk geen heden. Het heden is een beleving van iets dat er niet is. Het universum waarin wij ons bevinden vindt zichzelf ieder moment opnieuw uit. Er is een nauwsluitende opeenvolging van universums met ieder hun eigen verleden en toekomst op de horizontale as van de grafiek en wij bevinden ons op de verticale as en ervaren het punt waarop we ons bevinden als zouden wij in de tijd zijn. Er is een oscillatie, een golfbeweging van plus naar min en weer terug van beneden naar boven en wij bevinden ons halverwege zo is de idee van weer anderen. Het punt is dat er geen vast tijd is of vast punt van waarneming en dat niks vast ligt.

Denk weer aan de film ‘Groundhog Day’ en de hoofdpersoon die iedere dag opnieuw beleeft als dezelfde dag tot hij het doorkrijgt en heel langzaam kleine aanpassingen aanbrengt in die dag om zijn leven leuker te maken. Misschien goed hier eens over na te denken voordat je weer eens gehaast door de stad fietst of over de snelweg scheurt omdat je geen tijd te verliezen hebt, omdat je te laat bent. Voor je het weet is je tijd op en heb je tijd verdaan met dingen die er niet toe doen.

Death

Posted On by bertie

Thanatos, son of Nyx and Erebos, twin brother of Hypnos (sleep), is a figure from the Greek, especially Spartan myths. Being the personification of death he has never been very popular because he is also in ancient times poorly written and hated by the gods of the Greek Pantheon, Mount Olympus. In the god of the underworld, Hades, he must acknowledge his superior and unsurpassable competitor. His mother Nyx, the primal goddess of the night, had even the deep respect of the chief god of Greek mythology, Zeus. However, she too is not really honored in the many temples of ancient Greece. Thanatos' father was, according to some, Erebos, just like Nyx was born in Chaos. In any case, Nyx had a large offspring on her own, including: the guilt, the imminent disaster, the dreams, the revenge (Nemesis), the deception, the friendship and the old age. And so Thanatos. That's not nothing.

Chaos is nothing, that which the first gods prevent from. Chaos is a bottomless void in which everything falls inexhaustible, in all directions. Thanatos, death is his grandchild. What else can we tell about death, especially Thanatos? The word euthanasia comes from it, like Thanatophobia, a fear of death, especially to die and a fear of issues related to it. Death is seen by many as the total end, an unexperienceable nothing. A phobia means as much as the fear is not real and affects the daily life of the person suffering from it very much. So much so that panic arises when someone is in a cemetery related to a funeral, for example. The opposite is possible.

You also have people who long for death and see it as redemption from their suffering. Forever in deep sleep. This could be euthanasia in horrible physical suffering to call something. Sigmund Freud is often associated with the term death wish. When you type in the word death wish in your browser, you will immediately see a phone number to call to talk to someone about it. Many links below are about depression and yearning for an end. There is a distinction between a passive and an active death wish, which can lead to a recurring death wish also called suicidality. Just in case you recognize the phone number you can call: 0800-0113.

At Freud, death drive or thanatos is a pursuit of a stressless state. It is also a part of what the unconscious controls, in addition to the urge to live, eros, the primary urge to preserve and preserve the species. The desire to satisfy our needs, which cannot always succeed. Eventually, in the extreme, this is the cause of thanatos. The two urges are part of what Freud calls the Es, which is contrary to conscience, also called Über-ich baptized by Freud. In addition to thanatos and eros there is the libido, which his apprentice and later counterpart Carl Gustaf Jung understands much more widely as being all-embracing life energy with a tendency to both destructive and creative urges and a conscious or unconscious pursuit of individualization which means self-realization in the broadest sense of the word. Choosing the fullness of life.

sleep

Posted On by bertie

We usually sleep well, but sometimes we sleep badly as we call it. Then there are sleep courses that offer the helping hand. Apparently you can also learn to sleep. One sleeps as soon as he or she touches her bed and wakes up after eight hours, the other is awake for hours, it is because he or she cannot sleep or sleep. During the deep sleep we then have the as known as REM sleep. What's sleep and why are we sleeping?

During sleep we are in a phase of inactivity and our consciousness has changed in relation to the consciousness we experience during watch. The intention is to equip the body, including the brain, whose parts regulate the wake-sleep rhythm. This happens in the brain stem and the hypothalamus in humans and animals. The consciousness seems completely absent, but it is not, it has ended up in another state. I'll come back to both, but first something else. The sleep pattern that takes place in twenty-four hours is not the same for everyone.

How much sleep one needs changes per person and per age phase. You usually hear from the professionals in the field, such as the GP, other therapists, your trainer at the gym, but also your parents, that you have to sleep eight hours a day. That's not entirely true. Eight hours of sleep is the average number of hours of sleep that an adult needs, or at least about. Young people need more sleep than adults and older people do. Most people need seven to nine hours of sleep, but there are people who only need four hours of sleep to function properly throughout the day. As a rule we function during the day and sleep at night, but exceptions to that rhythm are certain. Some people work, partly, at night and again others spin the rhythm because they like it more, for their plausible reasons. However, society assumes that we make it to sleep at night. The criterion is always: can you function with the number of hours of sleep you take, you are equipped. If not, you've slept too little or too much.

The brain plays an important role here. Sleep is actually the absence of activity in two areas in, especially the rear part of, the punch, in the brain stem. The punch is the bridge, the connection between the large and the small brain and is part of the central nervous system. The rear part of the punch regulates sleep, breathing and taste. There are three nuclei in the brain stem that regulate the three neurotransmitters we know from the moments we're awake. The best known two side noradrenaline, a hormone that is often confused with adrenaline, and serotonin, the well-known so-called lucky hormone. They're keeping us awake. The above inactivation consequently makes us fall asleep. During our sleep, our consciousness changes.

During the day our consciousness makes us in contact with the world around us, in the night it focuses (even) more inwardly. During the day consciousness processes sensory stimuli of the environment, people and objects and reflects on the thoughts, emotions and needs of the person. When we sleep we are temporarily paralyzed and at deep sleep we end up in the so-called REM sleep. We then dream and cannot move our muscles that we tighten during the day to move. REM stands for "Rapid Eye Movement" because it has been discovered that our eyes move quickly during dreaming. There'll be a brain activity as high as there was during the watch. The punch, see above, is no longer responsible for the facial senses. The brain with all its power tries to create a connection in the chaotic flow of images of the dream, a story. Dreams are good for processing what comes to us during the day and contribute to the processing of impressions but also problems.

Het moge duidelijk zij uit deze summiere beschrijving van slapen dat slapen zeer noodzakelijk is. Wanneer je niet goed slaapt heeft dit vervelende gevolgen voor je functioneren wanneer je overdag waakt en waakzaam moet zijn. Langdurig tekort aan slaap leidt tot uitputting.

licht

Posted On by bertie

We zien altijd licht. Zonder licht zouden we niets waarnemen en zonder licht zou ik niet kunnen fotograferen. Licht heeft dus bestaansrecht. Zonder licht geen waarneembare materie, al zou die er wel zijn. Sommige van ons zien het licht zoals dat heet, en soms zien we het licht niet of gunnen we een ander het licht in de ogen niet. Licht is dus heel belangrijk. Wat is licht?

Wanneer van kleine deeltjes, de atomen, bij genoeg verhitting de buitenste elektronen op een hoger energieniveau terechtkomen dan het normale niveau en daarna de elektronen terugkeren naar dat lagere energieniveau, wordt de vrijgekomen energie in de vorm van fotonen uitgezonden. De hoeveelheid energie van het foton bepaalt dan de frequentie en daardoor de golflengte en dus de kleur van het licht. Daarover later meer. In een vacuüm, het ons bekende luchtledige zonder materie, reist licht met de snelheid 299 792 458 meter per seconde. Einstein stelt in zijn speciale relativiteitstheorie dat de lichtsnelheid niet afhankelijk is van de bewegingstoestand van de waarnemer ten opzichte van de lichtbron. Verder is in water, lucht, en glas is die snelheid lager. Die verhouding tussen de snelheid van het licht in een vacuüm en een medium als bijvoorbeeld lucht of glas heet de brekingsindex. Kennis van de brekingsindex is van belang bij het fotograferen van objecten om de reflecties te kunnen inschatten. Een glanzend glazen oppervlakte reflecteert licht anders richting de camera lens dan een zwarte stoffen achtergronddoek. In de praktijk maakt het uit waar de waarnemer of in dit geval de camera zich bevindt ten opzichte van het te fotograferen object in verband met onder welke hoek de reflecties de lens bereiken.

Dat licht van kleur kan verschillen is meestal duidelijker te zien op een lcd scherm van een digitale camera of op een foto genomen met een camera dan met het blote oog. Ons brein zet de waargenomen lichtprikkels om in een soort van wit licht dat een constante lijkt, oppervlakkig gezien. Eigenlijk corrigeert ons brein de waarnemingen van de lichtgevoelige staafjes en kegeltjes in onze oogbol. Met een camera zie je direct dat het licht van gloeilampen warmer is dan dat van tl buizen of het licht buitenshuis, vooral in de schaduw waar het licht blauwer lijkt. Dit komt omdat de camera ook wit licht ‘zoekt’. Meestal lukt dit maar niet altijd. Wanneer de ingebouwde software van de camera de kleurtemperatuur van een lamp meet terwijl de zogenaamde witbalans op daglicht staat, dat van nature een blauwere temperatuur heeft, dan gaat het mis. De foto krijgt dan een goudgele gloed.

Onderzoek heeft uitgewezen dat het brein van blinde mensen ook licht kan waarnemen. Dit gebeurt, onbewust, via fotoreceptoren en niet via de kegeltjes en staafjes in het netvlies. Dit wordt verklaard aan de hand van een defaultnetwerk dat ook actief is wanneer wij niet actief zijn. Er blijft daardoor een kleine hoeveelheid energie aanwezig voor het in de gaten houden van de omgeving. Ongeveer zoals de geringe, maar wel aanwezige, alertheid wanneer je slaapt, zo stel ik mij voor. Licht stimuleert ook onze alertheid in meer of mindere mate dus.

Zou dit kunnen verklaren voor een deel dat wij denken licht te zien wanneer wij in een verhoogde staat van bewustzijn verkeren? Enig zoeken op internet met deze vraag in het hoofd levert veel op over bewustzijn en chakra’s, maar geen antwoord op mijn vraag. Het blijft tot nu schijnbaar een mysterie hoe wij lichtgelovigen licht kunnen ervaren dat niet van de een zichtbare lichtbron, maar een geestelijke bron komt, zoals dat al millennia het geval is.

through the valley

Posted On by bertie

The valley is a low between two or more mountains or higher parts. A valley can be a kind of oasis or a dark foggy plain. Usually it is experienced as the latter. That's what I'm going to talk about here. Going through a valley is often a metaphor for a difficult period. This can be emotional or mental, in your emotional life or in your mind. You feel depressed, depressed or even depressed. Either you get stuck in your dreams and ideas and you don't get out or you don't.

Psalm 23:4, verreweg de meest bekende psalm, veel gereciteerd op uitvaarten, vat het als volgt samen: “Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij; uw stok en uw staf, die vertroosten mij.” Valt opvalt hier zijn de stok en de staf. De staf en de stok zijn symbolen van autoriteit, macht en waardigheid. Denk aan koningen en bijvoorbeeld herders die een kudde hoeden. In ruime zin zijn stokken en staven ook van vegetatieve oorsprong (denk aan takken) en als zodanig symbolen van de immanente kracht van de natuur. Je zou bovenstaande zin dus kunnen interpreteren als: al heb ik het moeilijk op mijn weg – door het dal – ik ben niet bang dat het verkeerd afloopt en heb hoop dat ik uit het dal zal komen door de natuur met zijn eeuwige, steeds weer herstellende cyclus als uitgangspunt. Denk hierbij aan bijvoorbeeld de vier jaargetijden.

In die zin is door een dal gaan iets nieuws leren en jezelf ontwikkelen, zodat je er beter uitkomt dan je de fase inging. Het afdalen kan op zich al stress of angst geven. Naar beneden gaan is mogelijk enger dan omhoog klimmen. Het afdalen op de fiets van een steile helling kan hard gaan en zeker wanneer er dan ook nog onoverzichtelijke bochten zijn, kan dit de nodige stress opleveren. Het klimmen in de pedalen is dan weer een stuk zwaarder, maar minder beangstigend. Een ander metafoor van het afdalen in een dal is die voor de afdaling in je onbewuste. Ook dit is niet zonder gevaar, al helemaal niet voor de daarin ongeoefende persoon. Er bestaat zelfs het gevaar dat je overspoelt raakt door de, tot dan toe, onbekende inhouden van dat onbewuste. Een geloof in een steunende, helpende kracht kan dan van onmisbare betekenis zijn. Dit hoeft niet de God uit het Oude Testament te zijn. Het kan van alles zijn. Van een professional of vriend(in) in je omgeving, een waardering voor natuurkrachten of een goed boek.

Door een dal gaan kan een hachelijke onderneming zijn voor een enkeling, maar ook een uitdaging met als resultaat een wijze les. Een leuke bezigheid wordt het alleen voor het geoefende individu, die min of meer weet wat hij doet. Uiteindelijk word je dan een geoefende wandelaar voor wie de weg interessanter is dan de uiteindelijke bestemming.

One crying in the desert

Posted On by bertie

One crying in the desert, you can probably fill an oasis in that same desert by now. The most famous example is of course that of John the Baptist, a prophet. The Bible pertains to the statement: "I am the voice of one who calls in the desert: Make the way of the Lord straight, as Isaiah the prophet has spoken." Isaiah (40:3) says it as follows: "A voice of crying in the desert: Prepare the way of the Lord: make straight in the wilderness a job for our God!" Like there's a road in the desert, I guess. Or is it? It seems as if every hero of faith first spent in the wilderness, or the desert. Other well-known prophets and spiritual leaders were in this limited context for example Jesus and Moses.

A crying in the desert is someone who is not listened to by the people or to whom they will not listen. The path in the desert is then the spiritual development that so much preparation has to go before he can let others follow his path. Jesus and Moses have grown very big in that. But also Buddha and Lao Tze are no strangers in this place. Moses has led and raised a whole people in the desert, the ideas of Jesus have become a world religion of great magnitude with a big finger in the porridge in the western world. Whether this was ever the intention of that artisan's son is highly doubtful.

Every person who is enlightened knows about it, good followers are hard to find. It is clear that someone who is enlightened wants to shine in small or larger circles and does so by summing up his knowledge in words and perhaps a doctrine. That's where it goes wrong. Words are words, they have a lot of power but they remain spoken ideas. Being enlightened also has to do with feeling, feeling that something is, that something is right, an assumption of an enlightened idea to the idea itself, which completely crystallizes into you. It can sometimes be experienced as a real light in the person or around it. But turn that over. Most people don't understand or don't want to understand, which is the same thing already wanting to hear.

Ideas about a road often provoke resistance. There are all kinds of unimaginable consequences and there are all kinds of responsibilities, whether difficult or not. Also, sacred houses often fall down, or they even get blown over. Besides, I just wrote it: words are words. Words can be totally misunderstood or explained. This can be due to lack of knowledge or insight, because something is completely outside your perception or experience. Another possibility is that this happens with bad intentions to gain power, money or other benefits, such as satisfying sexual desires. In essence, every religion, cult, school or cult is a broth of an essentially profound experience of the ultimate truth.

Enlightened people see that truth but often remain crying in the desert. Making the right path has a lot of meaning to them and much clear or less clear consequences and hopefully gives them a better life, but whether that also applies to the people around them who need to hear their words remains a great question.

Relativity Theory

Posted On by bertie

Deze theorie van Albert Einstein, waarvan het eerste deel in 1905 door hem werd gepubliceerd, gaat er vanuit dat alles in beweging is ten opzichte van elkaar. Deze versie laat de zwaartekracht buiten beschouwing. Dit is de speciale relativiteitstheorie. Zijn tweede, de algemene relativiteitstheorie, is ook geldig wanneer de zwaartekracht mee wordt genomen. Ik ga je dit laten ervaren aan de hand van voorbeelden.

Lang dacht men dat de aarde een vast punt was op vier enorme zuilen en dat de zon uit een zee omhoog kwam in het oosten en weer onderging in die zee aan het einde van die dag. Anderen dachten dat de aarde plat was en dat het water van de zeeën aan het einde ervan in kosmische oceaan terechtkwam terwijl de zon om de aarde draaide. Inmiddels weten we dat de aarde beweegt, zij draait om haar as en dat de aarde om de zon draait, zoals de maan om de aarde. De maan draait net als de aarde om haar eigen as én om de aarde. De zon op haart beurt beweegt zich met zeer de grote snelheid van ongeveer 300.000 kilometer per seconde door het universum. Over bewegen gesproken! De snelheid waarmee de aarde om de zon draait is 107.200 kilometer per uur. Doordat de afstanden in het heelal zo groot zijn doet het licht er met een snelheid van 299 792 458 meter per seconde een tijdje over de aarde te bereiken. De zon staat ongeveer 150 miljoen kilometer van de aarde. Het licht van de zon doet er 500 seconden, dus acht minuten en twintig seconden over om de aarde te bereiken. Wij zien de zon dus iets meer dan acht minuten later. Ons melkwegstelsel is slechts een van de vele sterrenstelsels die er zijn en die alle in beweging zijn.

Toen Isaac Newton in 1666 zijn appel zag vallen uit de boom en tot zijn theorie over de zwaartekracht kwam, bedacht hij zich ook dat de maan door die zelfde zwaartekracht om de aarde blijft draaien. Alles in het universum draait ten opzichte van iets anders ten gevolge van zwaartekracht. Terwijl die appel viel en een beweging omlaag maakte draaide, de aarde om zijn as en om de zon.

Wanneer ik met een ander persoon, naast elkaar fietsend, wegfiets uit mijn straat lijkt het of wij beide stilstaan. Vanuit mijn gezichtspunt gezien en vanuit dat van de ander hebben we beide de zelfde beleving die je tegengesteld zou kunnen noemen, daar we beide denken te zien dat de ander stilstaat, of langzamer gaat dan wijzelf terwijl wij in beweging zijn. Naast het feit dat wij beide een vooruitgaande beweging maken, bewegen onze benen en draait de aarde, waardoor wij er niet afvallen terwijl we fietsen. Ook is de ander voor mij de persoon van een fractie van een milliseconde geleden, door de afstand tussen ons beide.

Met relativiteit wordt dus eigenlijk bedoeld dat natuurkundige wetten nooit afhankelijk kunnen zijn van de snelheid waarmee de waarnemer zich voortbeweegt; het enige dat je kunt meten, is de relatieve snelheid tussen het ene object en het andere. De waarnemer ben ik dan bijvoorbeeld fietsend door de stad. Een waarnemer is echter niet één dimensionaal, maar een stelsel van een x, y én een z- as in drie loodrecht op elkaar staande richtingen. dat op elke denkbeeldig punt een waarneming kan verrichten. Er lijkt geen tijd te zijn. De actie is volledig in het nu lijkt het omdat de afstanden te klein zijn vergeleken met de lichtsnelheid.

De illusie is dus het idee dat jij of de aarde een vast punt zijn, waar iets omheen of langs beweegt. Wanneer ik het idee heb dat ik mij voortbeweeg staat de andere fietser stil in mijn beleving, wanneer ik echter zie dat de ander beweegt ten opzichte van de straat en de huizen erlangs, dan lijkt of ik stil sta. Ik hoop de relativiteitstheorie iets verduidelijkt te hebben.