Windmills

Posted On by bertie

Thoughts flow richly. There is an incessant stream of ideas and spiritual impressions to experience when you are aware of it, but also when you sleep and end up in REM sleep. Looks like it's fighting the beers. Perhaps nice to mention where this Dutch expression originated. The expression originated in Amsterdam. The beer cai is a popular name for the Bierkade. That was part of the Oudezijds Voorburgwal, where barrels of beer were delivered and preserved a few centuries ago. The men who did the work were strong guys and they were known as fighter bosses. Anyone who wanted to fight them could be sure in advance to lose this battle. This led to the Fighting the Beer Cay the meaning of doing something impossible, doing useless work.

I myself like to use the image of fighting the windmills, as described in the novel about Don Quixote by Miguel Cervantes, in which the main character, together with his loyal neighbor and servant Sancho Panza, battles. In, the ingenious nobleman Don Quixote of La Mancha as the full title of the book reads, Alonso Quijano has lost his mind by reading too many knight novels. Alonso is of low nobility and subsequently thinks he is a wandering knight and that is what he does, making a stray on the roads of the countryside of Spain, around 1600. Seated on his breed horse Rocinant, an old emaciated peasant horse in fact and with an old, rusty armor and paper sting he acts against all possible forms of injustice and injustice. By doing good deeds he hopes to win the heart of his great love, the unparalleled beautiful Dulcinea. In this quest to Dulcinea, in reality a simple farmer's daughter he doesn't know and who probably doesn't even exist, he is assisted by Sancho, who essentially likes good food and calls his master the knight of the sad figure. Sancho knows Alonso isn't completely in his head. Don Quixote in turn sees inns for castles, spiritual to villains and windmills, there they are, for giants. With his army, a flock of sheep, he liberates state-dangering criminals, or people who are imprisoned for their dissent. Sancho is a little more sober and feels differently. The book consequently acts

It is clear that the book is a parody, it is an attack on the knight novel and a charge against what Cervantes said was wrong in the 16e A century in Spain with the nobility, the church, the masses and probably society as a whole. Apparently, this criticism of all times and the fight against abuses, although necessary and admirable, is an apparently fighting against the beers, at least in the eyes of many. However, it is also a book about love and then in all its qualities, from earthly, lustful love to courtly worship and love among friends. I can't do better in this context, unfortunately. Windmills certainly have a function to fulfil, but whether it is always understood correctly is the question. There is also a beautiful film from the 1960s entitled More with a soundtrack by Pink Floyd.

beyond dualism

Posted On by bertie

Once, in a distant past, there was woman of unprecedented beauty and wisdom in my life that ignited the true love for the known truth in me. And, although or rather because I acted like an unhelpful hunter, I lost her after a violent pursuit. As Apollo by the love of a nymph, raised by an arrow of Eros, haunts her through the woods until she was turned into a bay tree by the river god Peneus, whose help she had called upon.

Who was this woman, the other, this embodiment, of the journey, of the soul, as she frequently appears in the ancient Greek myths, with Pallas Athens, Artemis or Aphrodite or all in one purpose? They are the goddess of war and peace and philosophy and wisdom, the goddess of hunting, wild nature and birth, a goddess of light and the goddess of love, beauty and fertility. As with Dante Alighieri Beatrice in his Divine Comedy, she and they are the embodiment of a man's journey when he returns to his inner world after he has projected his anima on a woman in his surroundings.

It is the desire of the man, or the woman in the man, to the eternally unattainable, the ultimate truth, which he cannot know with his mind but can only experience in silence in love generated by beauty. Love that silences him, paralyzes his actions and causes him to rise into his inner world of experience in a journey to the far depths of his soul and hopefully eventually the way up to the light. Unfortunately, this woman, at least in the eyes of that man, is eventually a fickle, incalculable queen, who ultimately falls from her pedestal to his Hekate, another Greek goddess, mistress of magic, the spirits, the moon and the night. Eventually she turns into a bay tree.

It is clear that this makes the search for the man in the making very difficult and there are probably many who stop. I know I did after 20 stormy years. I started a new life more focused on material matters and finally started earning my living as an interior photographer. However, a few years ago, during corona, work dried up. I sat at home and started reading, especially Jung and Chinese philosophy. So it came that fate called on me to deepen myself into my inner world and to become more spiritual. So far this trip has been much more even and it is a nice floor of the happy life I have with my current girlfriend.

redemption

Posted On by bertie

De verlossing die plaats vindt als gevolg van het schrijven. De vervreemding van de omgeving in het nu, het losraken van de omgeving, van de mensen om je heen door de fysieke inspanning van schrijven, het bewegen van de pen met de hand over het papier of het typen op een toetsenbord die de schrijver wegrukken uit het door de omgeving ervaren nu, ook wel concentratie of focus genoemd. Het onderdompelen in het nu van de fantasie van de schrijver zelf en de verlossing als proces van catharsis door het schrijven van de inhoud. De introversie, het naar binnen gekeerd zijn, de concentratie op het eigene dat totdat het op papier of op het beeldscherm staat is ook in zekere mate onbekend aan de schrijver zelf totdat het er staat.

Het idee van de dichter dat deze een boodschapper is tussen de wereld der Goden en de wereld der mensen hier op aarde, die verwoordt wat er in beide werelden plaatsvindt, een intermediair, is een klassiek gegeven uit de literatuur door de eeuwen heen. Het proces zelf noemt men wel inspiratie. Ook kan de schrijver beïnvloed worden, als het ware gewekt worden tot het creëren van iets nieuws door wat een andere schrijver, componist, beeldend kunstenaar en/of fotograaf gecreëerd heeft, dat is dan ook inspiratie.

Wanneer de tekst of het gedicht dan af is, of direct na het proces van het schrijven van de eerste opzet heeft er een bevrijding plaatsgevonden, een verlossing zo je wilt. Deze kan op zijn beurt weer door de lezer ervaren worden, zijnde de catharsis, een oud Grieks woord voor de beleving die moest worden opgeroepen door het drama of blijspel dat wordt opgevoerd voor een publiek ten behoeve van dat zelfde publiek in het oude Griekenland en een geschreven verslag was van de fantasie, de kennis en de belevingswereld van de toneelschrijver, dramaturg.

Het reizen ook wel rijzen van de ziel naar de hoogten van de geest vanuit de diepten van het lichaam of het onbewuste naar de vervolmaking in een andere wereld, een andere, nieuwe beleving met het doel te inspireren tot bijvoorbeeld zelfkennis. De vervoering die door de neerschreven of ingetypte schoonheid en/of wijsheid ontstaat geeft op haar beurt weer de aanzet tot een volgende reis. Het lijkt een beetje op reïncarnatie eigenlijk. De ziel, de beleving van het schone of de queeste op zoek naar de waarheid wordt beloont met als gevolg een verder willen ervaren of zoeken.

Na afloop van de opgetekende inspiratie komt de schrijver weer terug in zijn omgeving en is weer aanwezig en herkenbaar voor de mensen daarin. De verlossing is meestal niet iets heel groots, behalve misschien bij een werk als De Goddelijke Komedie van Dante Alighieri, waarbij ik mij dat zou kunnen voorstellen en waar ik mij de afgelopen weken opnieuw doorheen werk. Ik bedoel dit niet denigrerend. Het is een prachtig werk, vol schoonheid en vakmanschap dat ook nog eens spannend is, zeker de eerste keer dat ik het las, maar het is zo omvangrijk dat het als een verre reis te ervaren is. Het schrijven van deze blogs leidt ook steevast tot kleine (deel)verlossingen bij mijzelf. Of dit ook zo werkt voor de lezers van mijn blogs weet ik niet omdat ik daar tot op heden geen reacties over heb ontvangen via het formulier onder de door mij geschreven blogs of via het contactformulier op de contactpagina. Voel je vrij dat te doen, je reactie wordt niet automatisch geplaatst.

From two sides

Posted On by bertie

As it storms outside and rains hard, I try to find peace and balance to follow the spiritual path from the middle. Bipolar, a left half in the autism spectrum and a right half in the schizophrenic spectrum of the brain are a side effect of creativity. Creativity of creative, material and psychological leads to spirituality. Spirituality is one of the advantages of the REM state.

The right half, the place of fantasy and emotions, as part of the large brain, part of the cerebral cortex, is controlled when it goes well by the rational, logical thinking and analysis of the left half. The corpus collosum . the bundle of nerves that separates the hemispheres of the brain, also called the brain beam, acts as a bridge or blockage for the processing of information. It seems that in autism, which is physically expressed not only in one place of the brain, but in larger networks over longer distances less jobs are visible in this brain beam. Which would be a consequence rather than a cause of autism. The idea is that people could function without a brain beam. The two hemispheres can still communicate with each other and the brain can develop normally.

It seems that there is no excuse so to the possibility to look up the middle road when you are not already there. Bipolar in practice means as much as blowing back and forth between two extremes, one moment cheerful, driven and optimistic . . . . . . . . . . . . . . . . By moment I mean a period of time that is relative. The state of mind in which someone is in may last an hour, a day or for example months. Someone can then always stay in the same state of mind. In any case, a middle road is a long way to go.

Here too, meditation, yoga and Mindfulness can help, in addition to medication that is also there. Creative people are more likely to become bipolar than less creative fellow people. Creativity in turn is again a prerequisite for spirituality, for spiritual behavior. Spirituality is almost always a struggle between the light and the dark, from two sides, to make a choice for extremes it seems. But what if you don't make the choice and are both late? The middle road, the road of the TAO. The resulting uniformity does not have to be boring, but can be an enrichment and offer opportunities for development that you may not now think possible.

Living the dream

Posted On by bertie

Gisterenavond zag ik de film Eraserhead van David Lynch. Wat een bizarre cultfilm. Het was eigenlijk meer een horror film. Het leven van de persoon was beklemmend, naargeestig, beangstigend en duister. Het was meer lost in the dream. Het was een nachtmerrie.

De droom leven wil meestal zoveel zeggen als het zogenaamde ultieme leven hebben, een droomhuis, een droomrelatie, de auto van je dromen, de man of vrouw van je dromen in je leven hebben en ondanks alle jaloezie van anderen om je heen gelukkig zijn. Of de droom die je ouders wilde dat je zou leven voor hun leven. Daar doel ik niet op hier en daar wil ik het ook niet over hebben.

Mijn idee van de droom leven is tweeledig. Aan de ene kant ondergedompeld zijn in de illusionaire realiteit, de verzinsels van je verbeelding volgen en aan de ander kant wakker wordend de ene kenbare waarheid zien en daar naar leven. Ik heb het hier al eerder over gehad in mijn blog.

Het gaat om deze tweeledigheid van het bestaan in het universum, de schepping waar wij deel van uitmaken, of je nu de nadruk legt op de evolutionaire benadering of de creationistische leer, het is uiteindelijk één wereld en het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Beide levens kunnen interessant en een gevoel van vervulling geven. Misschien is het ook wel de bedoeling om beide facetten van dit leven te ontwikkelen en door te maken. Het is lastig dat tegelijkertijd te doen, meestal zal het ene dit moment de overhand hebben en dan weer het andere.

Zo zou de oerknal zowel een materieel en een geestelijke begin zijn geweest en zou er zowel de voor ons zichtbare bekende materie als de voor ons onzichtbare donkere materie zijn ontstaan, beide met een vorm van bewustzijn, waarbij de laatste de informatiedrager is van alle kennis in het heelal.

De meest aangewezen weg en de meest harmonische is dan waarschijnlijk toch de weg door het midden. Een leven waarbij je indachtig wat goed is voor beide kanten leeft. Ook hiervan denk ik dat het niet heel makkelijk wordt wanneer je slechts een van de twee dromen leeft in het begin. Eén droom kan al een nachtmerrie zijn, laat staan twee verschillende, elkaar ogenschijnlijk tegensprekend dromen tegelijk leven. Dat lijkt en is vragen om moeilijkheden, maar ik geloof dat het uiteindelijk veel oplevert, wanneer je indachtig beide werelden probeert te leven en te handelen. Leef je droom!

hallelujah

Posted On by bertie

I used to think of a divine service or God in the word hallelujah, since New Year's Eve I think of Leonard Cohen. That afternoon I saw the film Hallelujah in that beautiful cinema at the IJ in Amsterdam, Eye. What a great movie.

The first time I hear Leonard Cohen's song is in the performance of John Cale, I think the best cover so far. In the film you can see and hear that many covers of Hallelujah have been sung, of which those of John Cale, Jeff Buckley and Rufus Wainwright may be called the most famous. The last one sang this song in 2016 with a choir of 1500 singers.

There are two versions of Hallelujah by Leonard Cohen, the first one he worked on for seven years and of which someone in the film, who interviewed Leonard Cohen for a long time, estimates that there are 150 verses of them, and a later live version that is a lot naughtier. The first version of Cohen's song is about his love for God, the second version is about his love for a woman. The first version is recorded in about ten books, which have been preserved. Leonard Cohen is known for working on the lyrics he gets as a gift, they polish as it were. There is a funny anecdote, also seen in the film, that he and Bob Dylan meet and exchange how long they do about a song. Leonard Cohen does on average a year, Bob Dylan five minutes about a song.

In the film Leonard Cohen is interviewed extensively by various people and several friends, friends and musicians, producers and a record manager are present. The spectator gets a beautiful picture, especially of Leonard Cohen's musical life and a little insight into his private life. It provides beautiful insights into life, such as the search for the light, the truth or God that suddenly ceased because it resolved in nothingness and ended and is experienced as closed. Someone also notes, following the many questions Leonard Cohen gets about the meaning of his songs, that it is actually an insult to the artist to ask about the meaning of his work. The work speaks for itself.

A must I find this film, which is just running in the cinema here in the Netherlands, for anyone interested in music and spiritual matters. Let me rephrase this: "There is a crack (...) that is where the light gets in."

mindfulness

Posted On by bertie

Gisteren had ik het over woede en of we daar in mee moeten gaan. Als van een afstand naar jezelf kijken, naar wat je denkt en voelt, je gedachten(patronen) en je voortrazende emoties observeren kan een heel goede manier zijn om met je woede om te gaan. Je kunt dit observeren, het afstand nemen oefenen. Op internet staan, naast de nodige volgeschreven boeken, manieren waarop je dit kunt oefenen. Een toegankelijke manier om dit te oefenen, ook om de prikkels van buitenaf, de stress die ons huidige leven steeds vaker geeft , is Mindfulness. Dit concept werd eind jaren zeventig van de vorige eeuw door Zenmeester Thich Nhat Hanh en wetenschapper, en zijn leerling Jon Kabat-Zinn naar het Westen gebracht. Het is een vorm van meditatie waarbij je met bewuste aandacht leert niet (direct) te reageren op lichamelijke en geestelijke sensaties op dat moment, maar in het moment zelf probeert te blijven, zonder in te gaan op wat je ervaart. Het leert je al redelijk snel een Taoïstische levenshouding van acceptatie van positieve en negatieve ervaringen, kortom aanvaarding van wat er is.

Ik kan je bijna horen denken: dat is niks voor mij, ik wil vol in het leven staan, ik wil kunnen genieten met volle teugen en als ik boos wordt dan is dat omdat ik iets onaanvaardbaar vind. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Het enige dat er in wezen gebeurt is dat je je bewust wordt van de observing self. De observing self, deze Engelse term wordt meestal onvertaald gebruikt en wil zoveel zeggen als datgene wat bewust is van het bewustzijn. Het afstand kunnen nemen van jezelf en je omgeving. Open staan voor prikkels van van binnenuit en van buitenaf zonder er in mee te gaan, zonder er een oordeel over te vellen, noch verstandelijk, nog gevoelsmatig.

Op internet vind je heel veel Mindfulness trainingen en er zijn ook talloze cd’s in omloop met daarop oefeningen. Ook zijn er talrijke boek over Mindfulness geschreven. Een fijn boek vond ik indertijd Mindfulness, In de maalstroom van je leven door Edel Maex met een nawoord van Jon Kabat Zinn. In het kort komt het er op neer dat je gaat zitten in een voor jou aangename houding en dat je je probeert te concentreren op je ademhaling zonder die te veranderen. Allerlei gedachten zullen voorbij komen en je afleiden, maar telkens ga je weer terug naar je ademhaling. Je kunt beginnen met vijf of tien minuten per dag en het uitbouwen naar drie kwartier.

Misschien denk je dat het onzin is, dat het niet helpt. Een leuk weetje is dan misschien dat ze onderzoek hebben gedaan naar de prefrontale cortex, die betrokken is onder andere bij redenering, problemen oplossen, inschatten en impulsbeheersing, evenals bij de regulatie van emoties in het menselijk brein. Uit dat onderzoek bleek dat deze belangrijke frontale hersenkwab bij mensen die veel mediteren, zoals boeddhistische monniken enorm gegroeid was. Toename van hersenweefsel is mogelijk een indicatie dat een vaardigheid gesitueerd op die plek is toegenomen.

Denk er eens over na.

woede

Posted On by bertie

Geïrriteerdheid kan omslaan in woede. Woede kan een alles verterende emotie worden. Dat is ongezond. Het kan je volledig in beslag nemen en van binnen woeden als een wervelstorm die alles meesleept dat op je weg komt. Van de driftbuien van een klein kind tot de toorn van bovenaf, voor je omgeving is het ook geen pretje. Natuurlijk zijn er ook vormen van geïnstitutionaliseerde woede, maar daar ga ik het hier niet over hebben. Hoe check je woede?

Wanneer je woedend bent gaat je hartslag omhoog, je bloeddruk stijgt en de adrenaline begint te pompen, je komt in de vechtstand. De vechtstand is door de natuur bedacht om je te verdedigen wanneer je territorium wordt binnengevallen. Meestal word je gedwarsboomd, tegengewerkt in een streven of niet voor vol aangezien. Een bedrijf dat je een slecht product levert en je je geld niet wil teruggeven, de papiermolen van de overheid of een vriend of vriendin die een rot opmerking maakt of je niet ziet zoals je bent. Het zijn zaken waar we terecht, ons enorm over kunnen opwinden. Zolang we niet agressief worden, gaan schoppen of slaan, vloeken of op een andere voor anderen onprettige manier de boosheid proberen te ventileren, lijkt er niet veel aan de hand.

Echter woede kan je verteren, ook wanneer het innerlijk is en blijft. Slapeloze nachten, verziekte vriendschappen en/of relaties, concentratie gebrek, wantrouwen en totale fixatie daar waar afstand nemen, de situatie beschouwen en relativeren al veel lucht zou kunnen geven. Woede lijkt mij een vat vol verkeerd aangekomen prikkels dat op barsten staat, de (over)geprikkeldheid. Irritatie is de volgende stap en uiteindelijk driftbuien en razernij. Het lijkt mij een goed idee, en ik zeg niet dat dat makkelijk is, om in te grijpen voor het uit de hand loopt. Praten over je ongenoegens met de instantie of persoon die de irritatie heeft veroorzaakt kan veel leed besparen. Nogmaals ik beweer niet dat het makkelijk is, alleen denk ik dat het een betere oplossing is.

Soms, echter is woede onderdeel van een patroon, een bijna innerlijke gesteldheid, het gevolg van een dieper, aangeboren lijkt het karakter structuur. Waarschijnlijk is het toch aangeleerd in de vroegste jeugd door slecht voorbeeld of een, misschien wel rampzalige, opvoeding. Helaas is het dan nog steeds de eigen verantwoordelijkheid van een persoon daar zelf iets aan te doen, met de hulp van anderen indien dat nodig is en kan. Het aloude tot tien tellen werkt dan soms goed.

Woede is mijns inziens een groeiend probleem, waar we meer aandacht aan moeten besteden denk ik, maar dan niet uit de hoogte met een vermanende vinger, blik of een tut tut tut. Ook terug schelden blijkt keer op keer niet de oplossing. Wat wel kan helpen is yoga, ontspanningsoefeningen, sporten en proberen te begrijpen waar de woede vandaan komt, wat het is en hoe je er op een goede manier mee om kunt gaan. Bijvoorbeeld door er een blog over schrijven.

Sensitive context?

Posted On by bertie

Context is alles voor sommigen. Maar wat wanneer je context ongevoelig bent of lijkt te zijn?

Hij hult zich in stilzwijgen, geen reactie, helemaal niets en hij maakt niet eens oogcontact. “Wat ben je stil, waar denk je aan? Heb ik iets verkeerds gezegd? Hij zit maar achter zijn computer, hele dagen kan hij met iets bezig zijn, onafgebroken, gefocust, maar mij ziet hij niet staan.” Komt er wel iets binnen?

Context ongevoelig, uiterlijk emotioneel en empathisch blind, maar van binnen gebeurt er van alles. “Tommy can you hear? Tommy can you see me? Tommy can you feel me?” – de rockopera Tommy laat het mooi zien. Waar hoort hij thuis, waar past hij bij?

De huizenhoge golven van gevoel van binnen, de woede, de angst, maar ook de liefde. Explosies. Prikkels, prikkels, prikkels, wat zijn het er veel! Dit is niet te doen! Was hij maar niet zo eerlijk. Eerlijk, zeg maar gerust onbehouwen, onbeschoft en ongevoelig is hij.

Sociaal onhandig is hij, nooit weet hij wat te zeggen, of hoe contact te maken en een hekel aan prietpraat heeft hij. Dingen heel letterlijk nemen, metaforen hebben geen betekenis. Veranderingen zijn uit den boze, alles heeft zijn plek, zijn tijd en zijn ritme. Houdt alles onder controle, zijn omgeving weet er alles van, met zijn geordendheid valt niet te spotten. Control freak. Maar wel heel trouw. Eén op één contact gaat het nog wel, maar met meerdere vrienden erbij is het aan het gesprek deelnemen nauwelijks te doen. Hij valt stil.

Het oog voor details is jaloers makend of toch niet? Waar is het grote plaatje? Waar is het overzicht? Waarom duurt het zo lang voor het kwartje valt?

Hij weet nog precies waar, wanneer hij welke langspeler gekocht heeft en vaak ook wat hij er voor betaalde. Muziek is een wereld apart. Een wereld waar hij tot leven komt.

Buiten de kaders kunnen denken, goed in herkennen van patronen en regelmatige structuren en een perfectionist, nauwkeurig ook. Uren kan hij ergens aan werken tot het goed genoeg is. Of … is het wel goed genoeg?

Veel vraagtekens. Komt je dat bekend voor? Ken je zo iemand? Laat hem of haar in zijn waarde, zoek er niet teveel achter, hou het rustig. Blijf een beetje voorspelbaar als het kan en verander niet teveel, in ieder geval niet te snel. “See me, feel me, touch me”. Ben jij zo iemand? Probeer er over te praten met iemand die je vertrouwt.

Wake up

Posted On by bertie

Deep sleep, REM sleep and wake up. You wake up from a dream and reality is there. But what is dream and what is reality? The two sometimes run together it seems, seem a delusion: a fata morgana or an illusion. A Fata mirage is a mirage, a result of large temperature differences in different layers of air, creating different refractive indices (the way a light beam breaks) for light and thus creating a kind of mirror or lens. An illusion is an apparent reality or an incorrect interpretation of reality by false perception. The dream could see you as a mirror. According to some philosophical schools, reality is an illusion, as in solipsism. For example, Plato and Kant think that reality is an illusion. Philosophical skepticism denies that the world would be known, man simply is unable to rise above his colored perception. Carl Jung writes that man can never get around his own subjectivity when observing the object. Reality is what actually exists, claiming others again.

But then what is the truth, that which the froward man is looking for? Truth is often confused with existing or own beliefs. Truth is to be consistent with reality, but what if that reality cannot be known? The statue of the onion appears. The truth, or the real thing would be to peel off all the layers of an onion, to take away the veils that hinder vision as it were until one penetrates to one cause, the One. Only how do you do that? That's not that simple to me. Probably you are enlightened, freed and or redeemed when you have achieved that. And is there such a thing as the One? The tricky thing about asking questions is that it leads to more questions. For some, finding the truth is being enlightened after reaching death when your last breath blows out. The moment you remember the teachings of the Tibetan death book and free yourself from the chain of successive earthly lives. But what if you want to see the light during your earthly life, when you cannot wait to stand in the face of reality?

In India they have their own methods, the increasingly popular meditation and yoga here. Another good way is to read books on the subject. The books I call WOW books, which open your eyes a bit, take away a piece of peel, as it were. Reading alone is not enough. There will also have to be some connection to the earthly. Reality could be a marriage between heaven and earth, where you yourself are the marriage officer, the priest. I don't know what happens after death, but maybe there's a way to enlightenment on earth by knowing yourself.