Is it art?

Is it art is a question that may concern many. Weird wording, but this is because I don't know if this concerns a lot of people. I myself sometimes wonder when I see something that is for me the artistic expression of someone's inner (feeling) world or a reconstruction of the world around him or her. Art is the result of a projection, an interpretation and a creation in material form, a painting, a photo or a sculpture. I now confine myself to a few expressions of visual art. A photo I took was a day at the Cobra Museum as part of a project. The curator who gave an introduction thus began: "Art is what others think it is." His idea was that an artist cannot call his work art himself. It's probably possible, but I always think it's a little weird, but maybe that's because I'm not a famous artist.

There are roughly two types of art, figurative and abstract visual art, although according to some there is also degenerate art, but I do not go into that here. Figurative means as much as nature. This expression is seen by many as real art, as craftsmanship. You don't have to go to much trouble to understand. Abstract art is an experience. An experience that runs into the chest, which is sometimes perceived as negative, a denial of life, of nature.

In my opinion, the psychological impact of art is enormous. It is a confrontation of a subject with an object that either leads to identification or disapproval. At the latter, I think of anger, envy and fear usually summarized with the words: "so can my little nephew." It is clear that this is usually about abstract art. It is also found ugly rather than figurative art expressions that are rather dull when they are not perceived as beautiful. Those last two are, of course, personal judgments, which in essence do not really matter, except for the person they express.

Art is a creative and psychological process, a quest of an individual, when it is at least free art, in which a climax, an apotheosis if you like, is lived, which offers redemption or liberation to both the artist and the spectator. There is an assimilation with the result of a new state of well-being or displeasure that is confronting and causing a break with the moment before. Art is therefore a psychic revolution process that is the result of a craft enterprise. You could also see a spiritual component in it, especially when you are entering the field of symbolism and the inherent meaning of the creation you see. Art often has a message, even manifestos are written by artist about their art, think of the Style, early last century. Art becomes a kind of religion. Clearly, what art is is not the last thing to be said.

energy consumption

Man, mammals in general, have developed the possibility of contextual thinking through consciousness, to prevent too much energy being lost in chasing unfeasible tendencies. This energy saving is necessary because our warm-blooded body needs a lot of energy to stay at a temperature of about 36.8 degrees. If man or animal followed his tendency to react with an action at every event, he would soon be exhausted in energy. That this is not just a mechanical reaction, but a learning process proves, among other things, the experiment with the dog of Pavlov, who knew by conditioning that there will be food when the bell sounds. So it can happen that animals do not just act but wait for the coast to be safe, for example when crossing a busy road.

Uit experimenten blijkt dat de geschiedenis van ervaringen wordt opgeslagen en dat daarvan geleerd kan worden. Er is een systeem ontstaan dat de stroom van onbewuste indrukken afzet tegen gelijke opgeslagen ervaringen en deze peilt. Dit gebeurt in de hersen in de Anterieure Cingulate Gyrus, een witte ceintuur om de hersenbalk in het Limbisch systeem van de hersenen. Dit laatste wordt ook wel het zoogdierenbrein genoemd. Het zoekt uit of een prikkel bewust moet worden, waarna meestal een handeling volgt, die energie kost. Wist je trouwens dat het menselijk brein tot 20% van de dagelijkse energie-inname verbruikt?

De mens of het dier, kan, wanneer de informatie in een context is geplaatst, zelf beslissen of het het nodig vindt energie in een actie te stoppen. Maar wat gebeurt er met als emotie aangevoerde prikkel tot handelen wanneer er geen gevolg aan wordt gegeven? Wordt dat in ergens in het brein opgeslagen? Om te voorkomen dat er een enorm vat aan conflicterende impulsen ontstaat in het brein is er de REM slaap. Tijdens het dromen in de slaap worden onderdrukte impulsen uitgeleefd op een veilige manier doordat de spieren van het lichaam die de beweging uitvoeren ontspannen worden en niet kunnen reageren op de prikkels.

Het hele proces is vergelijkbaar met parallel processing van computers, die natuurlijk een afspiegeling zijn van wat er in de natuur al was, zoals veel uitvindingen. Hoe meer informatie gelijktijdig kan worden verwerkt, hoe groter het brein, wat de theorie dat grote breinen intelligenter zijn kan verklaren. Hoe meer plek om de informatie te gelijker tijd te verwerken hoe meer mogelijkheid dit af te zetten tegen de ervaringsgeschiedenis binnen een bepaalde context. Het lijkt erop dat mensen binnen het autisme spectrum dit in meer of mindere mate minder goed kunnen. Ik schijn zelf mij ergens in het autisme spectrum te bevinden en heb moeite aan te komen, sterker nog ik val heel makkelijk af. Blijkbaar verdoe ik teveel energie met het najagen van bijzaken.

participation mystique

Vandaag weer eens geprobeerd iets te regelen via een website op internet. Verkeerde wachtwoord, nieuw wachtwoord aangevraagd en ingevoerd. Helaas moet ik nogmaals een wachtwoord aanvragen om mij onverklaarbare redenen en daarna wordt mijn account geblokkeerd, omdat er teveel niet valide inlogpogingen zijn geweest. Een paar dagen ervoor heb ik al geprobeerd mijn vraag via de telefoon opgelost te krijgen, waarbij na twintig minuten in de wacht zitten, of eerder geïrriteerd rondlopen, tot twee keer toe de verbinding verbroken werd.

Wat verlang ik op zulke momenten terug naar een leven in de Gouden Era, een in mijn ogen Tolkien-achtige wereld, waar ik in mijn nakie door de bossen kan rennen, terwijl de zon altijd schijnt en het leven mijn toelacht. In een pure pre-maatschappij-achtige oerstaat waarbij ik diep contact ervaar met de natuur: de bomen en planten, de dieren op de grond en in de lucht. Een animistische paradijselijke toestand waarin alles goed en weldadig is en ik niets nodig heb, behalve heerlijk helder sprankelend onbedorven bronwater en onbespoten bessen en ander fruit om van te leven.

Geen zorgen over geld, niet dat ik die nu heb, maar het hele leven lijkt er in deze era toch om te draaien, geen ziektes, geen problemen van medische of psychische aard, geen bezit, geen macht anders dan magische of mystieke. Regelmatig betrap ik mijzelf erop dat ik de wereld en de maatschappij vanuit dit vergezicht de maat neem en dan helemaal klaar ben met het huidige leven in onze westerse maatschappij. Maar ja wat kan ik doen? Ik ben niet zo’n idealist die zich terugtrekt op een afgelegen boerderij aan de rand van Nederland en zijn eigen groente gaat verbouwen. Hoewel ik een heilig respect heb voor de mens die dat wel doet.

Eigenlijk bevind ik mijzelf in een alles of niets situatie. Zwelgend in materialisme met mijn geluidsinstallatie en platenverzameling en mijn fotocamera’s proberen iets van genot te vinden in deze aardse wereld of een totale vlucht in een betere hogere metafysische wereld waar ik geen toegang tot heb. Ik denk dan dat ik misschien wel direct gereïncarneerd ben vanuit mijn eerste jagers-verzamelaarsleven, naar ongeveer halverwege eeuw waarin ik geboren ben dit keer. De overstap is te groot. Er zit niets anders op dan te wachten tot ik dood ga en misschien kan reïncarneren via de schoot van een vrouw die zo’n 14.000 jaar geleden leeft.

het woord

Aan de vooravond van kerstmis is het misschien een mooi moment stil te staan bij de geboorte van het licht, Logos. Het feest dat waarschijnlijk in het oude Romeinse rijk op 25 (!) december gevierd werd, dat van de winterzonnewende, Sol Invictus, de onoverwinnelijke zon. Het feest wordt op het gehele Noordelijk halfrond gevierd, zo ook in bijvoorbeeld Scandinavië waar het bekend is als het Luciafeest, het lichtfeest.

De term Logos – Christos- komt onder andere voor in het Oudgrieks en betekent woord. Er zijn meerdere betekenissen bekent zoals rede, gedachte, taal, leerstelling en logica, om er een paar te noemen. Een gedacht is dat de geboorte van Christus, eigenlijk verwijst naar de geboorte van Logos en meer over een leer tot bevrijding en/of verlossing gaat dan over de zoon van een timmerman. Waarschijnlijk raak ik nu een aantal lezers kwijt, maar zelf vind ik het wel een mooie gedachte, behalve natuurlijk voor die man die zo een gewelddadige dood heeft geleden aan het kruis.

Het kruis was van hout en waarschijnlijk van een pijnboom gemaakt en is heel toevallig een winterharde boom zoals de den en de spar, die we nog kennen van het oude heidense winterfeest. Kerstmis vandaag de dag gaat meer over cadeaus en lekker eten is een veel gehoorde kritische opmerking. Wellicht kan het geen kwaad deze dagen stil te staan bij de kerstgedachte dat het licht voor iedereen bedoeld is en dat we elkaar zouden kunnen respecteren en misschien wel zelfs liefhebben zoals bedoeld in het Nieuwe Testament zonder dat we direct een geloof belijden of naar de kerk gaan omdat dat van ons wordt verlangd. Ik ben mij goed bewust van het feit dat ik het hier over slechts één mogelijke weg heb en wil niemand beledigen wanneer ik niet alle wegen tot verlichting kunnen zouden leiden noem in deze blog, maar het zou te ver voeren nu.

Ik wens iedereen een heel fijn feest toe of in ieder geval fijne vrije dagen of gewoon wat gezelligheid.

imagination

Verbeelding is het begin van schepping. De toegang tot imaginatie, en als gevolg daarvan universeel rationeel denken is tot ons gekomen door REM.

40.000 jaar gelden gebeurde er iets wonderlijks, dat de ontwikkeling mens, Homo sapiens, totaal veranderd heeft. Mensen konden, ineens zo lijkt het, de REM – Rapid Eye Movement – staat ervaren terwijl ze wakker waren. Zoals je uit je dromen weet produceert REM slaap een zeer krachtige simulatie van een realiteit ervaring. Een droom kan zeer overtuigend zijn. Er is meermalen gezegd dat het leven een toneel is en zo is het ook met onze belevingen in ons brein. Je zou het brein als je eigen theater kunnen beschouwen. De plek waar het allemaal gebeurt.

Het op deze manier ontstane dagdromen 40.000 jaar geleden heeft ertoe geleid dat we kunnen nadenken over wat we ervaren, zien of ons voorstellen. Plotseling kan de mens nadenken en van gedachte wisselen over zaken als verleden, heden en toekomst. Homo sapiens kan plannen maken en de wereld veroveren door samen te werken, afspraken te maken en deze te verwezenlijken via taal, dat niet langer slechts gebruikt wordt voor het waarschuwen voor gevaar. Abstract denken wordt mogelijk en over alles kan van idee gewisseld worden. Een van de dingen die men ontdekt is dat er over de doden gesproken kan worden. Dit op zijn beurt leidt tot de vraag der vragen: wat is de zin van het leven? En is er leven na de dood?

Een andere nieuwe mogelijkheid is de ontdekking van kunst, filosofie en muziek als dragers en verbeeldingen van ervaringen. Helaas is ook de mogelijkheid tot tobben zo ontstaan, wat uiteindelijk tot psychische klachten kan leiden, waarbij het ingebeelde als realiteit wordt ervaren, zoals in een slechte droom. Gelukkig hebben we een linker hersenhelft, die er, kort door de bocht, voor zorgt dat wat de rechter hersenhelft zich voorstelt in de gaten wordt gehouden, als het goed is. Ideeën kunnen zo geanalyseerd, begrepen en in een breder (toekomstig) perspectief geplaatst worden.

De mogelijkheden lijken vooralsnog onbeperkt. Creatief zijn en scheppend bezig zijn zijn geboren.

the brain

"And the people should know that out of nothing but [the brain] joy, delights, laughter and sorrow, sadness, despair and lamentation arise. And by doing so, we acquire wisdom and knowledge in a special way, and see and hear, and know what is false and what is honest, what is evil and what is good, what is sweet and what is distasteful ... and by the same organ we become mad and delirious, and fears and horrors attack us ... All these things we sustain from the brain, when these are not healthy... In these ways, I believe that the brain exercises the greatest power over man. This is the interpreter for us of those things that come from the sky when [the brain] happens to be in a healthy state." Oh, my God.

That was a long time ago (approx. 460 BC). Today we know a lot more about the human brain, but the essence remains more or less the same. This gray mass, this peak of efficiency with its 100 billion neurons and 500 billion synapses steers and guides us daily from second to second without being, sometimes, very aware of it. Unfortunately, the brain does not always function as it should, with very annoying consequences such as psychoses, autism, depressions and what they are. These are of course but stickers, in reality there are processes in progress that sometimes are somewhat extreme and go in an unintended direction.

This blog essentially aims to bring ideas to the attention of the public in the area of consciousness. There will be more blogs about the human brain.

wow book

Godhead van Joe Griffin & Ivan Tyrrell, the brain’s big bang is een boek dat precies dat doet. Na het lezen is je leven niet meer hetzelfde. Je hele kijk op het universum, de mens daarin en bewustzijn gaat op de schop. Het is, alleen verkrijgbaar in het Engels, weergaloos geschreven en leest als een pageturner. Ik ga hier zeker op terugkomen.

de ijsvogel

 

In de Nederland is de ijsvogel een symbool van doorzettingsvermogen en vertrouwen in een goede afloop ondanks tegenslagen. In de oude Griekse tijd is het de ijsvogel die tijdens een periode zonder storm en zonder golven boven het water nestelt. Zijn kleuren, blauw van de hemel, groen van alle begroeiing op en bruin van de grond van de aarde. De ijsvogel is daarom van bovenaf moeilijk zichtbaar omdat het blauw van zijn veren dan op een weerspiegeling in het water lijkt en van onderaf omdat hij daar terracottakleurig is. Het waagt iedere keer zijn leven wanneer het de diepte in duikt voor een visje, want het is geen watervogel en heeft ook geen zwemvliezen. Ook zijn de veren niet vet, anders zou het blijven drijven. Het moet goed opletten en timen om dat ene visje te kunnen vangen. Het beseft dat het wateroppervlak een vertekend beeld geeft en kan de grootte van de vis inschatten, of deze nu aan de oppervlakte of in de diepte zwemt. De ijsvogel is een geduldige visser, het observeert en wacht af.