Hoe sterk is de eenzame automobilist? De automobilist raast voort over snelweg en door woonwijk, maar heeft geen idee waar hij naar op weg is of wat hij zoekt. Het gebrul is als dat van het bekende holle vat.
Het was in mijn dertiende of veertiende levensjaar dat de auto op de foto boven dit bericht voor het eerst in de straten van Europa verscheen en in mijn geval naast het flatgebouw waarin ik als kind huisde. Het was wanneer ik mij goed herinner een licht groene metallic uitvoering. Ik wist niet wat mij overkwam. Het ontwerp was zo super futuristisch en zo mooi en elegant, zeker voor een automobiel. Daar ik al heel jong gevoelig was voor vorm, uitstraling en schoonheid en als creatief persoontje ook voor industriële ontwerpen, was het voor mij maar een kleine stap mij voor te nemen dat dit de auto was waarin ik in mijn na mijn 18e verjaardag, wanneer ik mijn rijbewijs zou hebben behaald, onze armzalige straat mee in zou binnenrijden, bij het voorgenomen bezoekje aan het verleden. Dat ik snel uit die buurt zou vertrekken stond toen al voor mij vast. Deze opzienbarende auto, misschien wel de koning der auto’s, waarin ik een paar jaar geleden heb mogen meerijden tijdens de fotoshoot ervan, is er natuurlijk nooit gekomen, het rijbewijs ook niet. Ik heb auto ’s uiteindelijk nooit belangrijk genoeg gevonden en veel te milieuonvriendelijk om er voor deel te nemen aan de ratrace.
Wat is dat toch met al die auto’s en vooral die eigenaren er van? De illusie dat het kwetsbare kind veilig opgeborgen zit in een stuk blik dat van het ene op het andere moment met woest gebrul weg kan schieten, God mag weten waar naar toe, geeft een machtig en onaantastbaar gevoel zo lijkt het. Het is de drammer in ons, diezelfde drammer, die samen met de criticus, mij deze blog doet schrijven, die zich enorm kan laten gelden op deze manier. De drammer die het ego heeft weten te onttronen.
Is het niet beter deze heilige koe te onttronen en eens stil te laten staan? Om van de automobiel naar werkelijke autonomie te reizen? Een werkelijke reis met een blijvend doel, die je lekker thuis in stilte kan ervaren.
